Φωτογραφίες από την πυρκαγιά θα βρείτε στο ιστολόγιο της Ετς Χαΐμ.

Υ.Γ.Ο τίτλος της ανάρτησης προέρχεται από διήγημα του Haruki Murakami που διάβασα πρόσφατα, από τη συλλογή ‘Ο ελέφαντας εξαφανίζεται’. Η ιστορία εν συντομία αναφέρεται σε έναν νεαρό μποέμ που οδηγημένος από πείνα αποφασίζει να επιτεθεί σε έναν φούρνο για να πάρει ψωμί. Για κάποιο λόγο η επίθεση μετατρέπεται σε ανταλλαγή. Ο νεαρός χορταίνει ψωμί, το επεισόδιο γίνεται σημείο καμπής για τη ζωή του που από κείνη τη στιγμή αλλάζει σε μικροαστική, αλλά κάποια στιγμή τον πιάνει μια ακόρεστη, τρομερή πείνα που δεν καταφέρνει να τιθασσεύσει παρά μόνο κάνοντας μια δεύτερη επίθεση σε έναν άλλο (περίπου) φούρνο και ολοκληρώνοντας αυτό που είχε αφήσει στη μέση.
Βέβαια εδώ δεν πρόκειται για δεύτερη επίθεση, προηγήθηκε εκείνη στο “Στέκι Μεταναστών” των Χανίων. Ο φούρνος μπορεί να φαίνεται διαφορετικός μα το ψωμί είναι ίδιο.

Update: Και μια Πρωτοβουλία διαμαρτυρίας για τον εμπρησμό της Συναγωγής των Χανίων: Χανιά – Βέροια

Υ.Γ. Άσχετα από την απίστευτη συνομωσιολογία που ακολούθησε τις συλλήψεις η αλήθεια είναι ότι χάρηκα που οι κατηγορούμενοι ως δράστες δεν είναι Χανιώτες. Θα μου πείτε, τι σημασία έχει το πού γεννήθηκαν τέσσερεις-πέντε φανατικοί; Όπου και να τους βάλεις το ίδιο φανατικοί θα είναι. Εμένα πάντως μου λιγόστεψε η πίκρα του να αισθάνομαι να με αποβάλλει η πόλη. Συναισθηματική και μακριά από την ουσία αντίδραση, το παραδέχομαι. Ούτως ή άλλως τέτοιο ήταν και το σχόλιό μου στο γεγονός, προσωπικό και συναισθηματικό.

Holiday decoration

Ελάτε να μας καμαρώσετε.

Καλές γιορτές σε όλους

Δεν θα γράψω πολλά, έχω ήδη αναφερθεί σχετικά πριν ένα χρόνο και να μην επαναλαμβάνομαι.  Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα μπορείτε να ακούσετε  την Τίνα στο radiobubble. Να αναφέρω μόνο την καταπληκτική πρόσκληση που έφτιαξε όπως μαθαίνω η Λουΐζα Κορνάρου και η οποία όποτε την βλέπω μου ανοίγει την καρδιά. Ανοίξτε το banner πάνω δεξιά σε αυτή τη σελίδα να την καμαρώσετε ολόκληρη.

Ραντεβού στους Δρόμους, 12 και 13 Δεκεμβρίου στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων, στο Πάρκο Ελευθερίας.

Η πρώτη εικόνα που είχα είναι αυτή της απλότητας. Χάρηκα πολύ γιατί συμβαδίζει με την ιδέα που έχω για την ομορφιά της Ακρόπολης. Τα υπόλοιπα θετικά της πρώτης ματιάς: Από την πρώτη σελίδα γρήγορη πρόσβαση σε καίρια σημεία όπως οι συλλογές, η πρόσβαση και η έκδοση εισιτηρίων. Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα εκθέματα. Ένα (ενεργό από το απόγευμα της 15/6) σύστημα για online έκδοση εισιτηρίων που θα μας γλυτώσει από τις ουρές.

Έχω φυσικά και κάποιες παρατηρήσεις, που θα μου άρεσε πολύ να τις καταθέσω απευθείας στους κατασκευαστές και τους υπεύθυνους του σάιτ, όμως δυνατότητα επικοινωνίας βρήκα μόνο μέσω μιας γενικής φόρμας που δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη γι αυτή τη δουλειά.

Πρώτα απ’ όλα βρήκα το μενού της κορυφής λίγο δύσχρηστο, αφού οι επιλογές πρώτου επιπέδου δεν οδηγούν πουθενά. Πατάει κανείς π.χ. εκεί που λέει “Συλλογές” και δεν αλλάζει σελίδα. Πρέπει να παρατηρήσει το υπομενού που εμφανίζεται, να πατήσει στο “Μόνιμες” για να μεταφερθεί στην αντίστοιχη σελίδα. Κατά τη γνώμη μου έτσι όπως είναι φτιαγμένο το μενού δίνει την εντύπωση ότι υπάρχουν σύνδεσμοι που δεν λειτουργούν.
Από άποψη εμφάνισης βρίσκω τις μέσα σελίδες λιγάκι άτονες. Οι φωτογραφίες από μόνες τους είναι πανέμορφες, αλλά μου φαίνεται ότι χρειάζεται κάτι ακόμα για να δέσουν με το σκηνικό.

Το περιεχόμενο θέλω να πιστεύω ότι είναι υπό εξέλιξη. Ωραίες οι πληροφορίες που πήρα για τα εκθέματα, αλλά θα ήθελα περισσότερα για το τι περιέχεται σε κάθε επίπεδο (ναι, τον είδα τον χάρτη, αλλά θα ήθελα κάτι αναλυτικότερο).

Θα ήθελα επίσης όλες τις φωτογραφίες συγκεντρωμένες κάπου ώστε να μην αναγκάζομαι να τις ψάχνω ανά σελίδα. Σε κάποια από τις φωτογραφίες, (Πήλινα αναθηματικά σφονδύλια με γραπτή διακόσμηση από το Ιερό της Νύμφης. 6ος και 5ος αι. π.Χ., μενού “Μόνιμες συλλογές”, ενότητα “Οι Πλαγιές της Ακρόπολης” σελίδα “Τα ιερά”) υπάρχει η δυνατότητα για μεγαλύτερη εικόνα (τύπου lightbox) που όμως δεν λειτουργεί (δοκίμασα με Firefox 3 και Chrome).

Είδα ορθογραφικά λάθη (το παρών website), περιορισμένη αναζήτηση (δείτε π.χ. αυτό το αποτέλεσμα: Αναζήτηση για “Καρυάτιδες”) που ελπίζω ότι θα διορθωθούν.

Θεωρώ χρηστικό σφάλμα το dropdown menu επιλογής της γλώσσας με προεπιλεγμένα τα Ελληνικά – κάποιος ξένος θα πρέπει να μαντέψει για να το ανοίξει. Επίσης θεωρώ λάθος να περιλαμβάνεται στο ίδιο πλαίσιο με την επιλογή γλώσσας η δυνατότητα αλλαγής γραμμάτων σε μεγαλύτερα ή μικρότερα. (Δεν μπαίνω στη συζήτηση του αν μια τέτοια δυνατότητα αλλαγής με javascript είναι σωστή πρακτική ή όχι, αυτό είναι θέμα απόψεων. Απλώς θεωρώ ότι το να είναι κολλημένες οι δυο δυνατότητες μαζί μπερδεύει τον επισκέπτη). (ΕΤΑ: Δεν κατάφερα να κάνω αλλαγή μεγέθους στα γράμματα με τα κουμπάκια που παρέχονται. Δοκίμασα μέχρι και με ΙΕ. Ο τελευταίος μάλιστα βγάζει μήνυμα σφάλματος.)

Από άποψη προσβασιμότητας σε πρώτη ματιά διαφωνώ με τη χρήση inline javascript (π.χ. onmouseover και onmouseout). Βρίσκω να λείπουν οι alt attributes από τις εικόνες και οι title από τους συνδέσμους. Θεωρώ ότι ένα σάιτ όπως αυτό πρέπει να δίνει περισσότερη σημασία σε τέτοια θέματα. Επίσης θεωρώ παράξενο (ασύμφορο και άβολο) που από τους τίλους των σελίδων λείπει το όνομα του σάιτ. Για παράδειγμα η κεντρική σελίδα τιτλοφορείται απλώς “Αρχική σελίδα” αντί π.χ. “Μουσείο Ακρόπολης – Αρχική Σελίδα”. Έτσι όταν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα σε μια μηχανή αναζήτησης δεν γίνεται φανερό σε ποιο σάιτ ανήκει.

Ο σύνδεσμος “Σχολεία και εκπαιδευτικοί”, υπομενού του μενού “Εκπαίδευση” οδηγεί σε άλλο σάιτ, χωρίς προειδοποίηση και κατά τη γνώμη μου χωρίς φανερό λόγο. Θα μπορούσε να υπάρχει μια εισαγωγή και ένας σύνδεσμος στο σχετικό σάιτ της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης. Έτσι όπως είναι φτιαγμένο, απλώς μπερδεύει.

Παρά τα φαινόμενα δεν θέλω να γκρινιάξω. Να επισημάνω κάποια πράγματα που σηκώνουν βελτίωση θέλω μόνο. Επειδή (κακά τα ψέματα) είμαι σίγουρη ότι το σάιτ θα το επισκέπτομαι πιο συχνά από το ίδιο το μουσείο και θα ήθελα να το καμαρώνω με όλη μου την καρδιά. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω τις παρατηρήσεις μου στους υπεύθυνους, αλλά αν ξέρετε κι εσείς κάποιον τρόπο να το κάνω παρακαλώ ενημερώστε με.

ETA 22/6. Κάποιες βελτιώσεις γίνονται ήδη. Η αναζήτηση για τις Καρυάτιδες καρποφόρησε, κάποια ορθογραφικά λάθη εξαφανίστηκαν και η javascript αλλαγής μεγέθους γραμμάτων λειτουργεί. Χαίρομαι που δεν αφήνουν τα πράγματα στην τύχη τους και ελπίζω να συνεχίσουν έτσι (αν και δεν τα κατάφερα να επικοινωνήσω μέσω της φόρμας – λέτε να με διαβάζουν; :Ρ).

“Και λοιπόν; Τους ξεφορτώθηκα. Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση και την πάτησαν. Πέθανε; Αυτό δείχνει ότι απέτυχε. Εκείνη πέθανε; Πάει να πει ότι έχασε. Εγώ είμαι ζωντανός – άρα είχα δίκιο.”

Έπεσα σε αυτές τις φράσεις διαβάζοντας ένα βιβλίο του Άμος Οζ (“η γυναίκα που γνώρισα”). Ίσως να φταίει η επικαιρότητα, αλλά σκέφτηκα ότι μια τέτοια τερατώδης λογική μπορεί να ευθύνεται για όσα ακατονόμαστα συμβαίνουν στη Γάζα.
Αν πράγματι είναι έτσι, καμιά κατάπαυση πυρός δεν μας σώζει.

Update: Υπάρχει πάντως και η άλλη φωνή: Not in my name, not for my security. Προσυπογράφω (όσο μπορώ, καθότι έξω από το χορό).

Καλές γιορτές σε όλους!

(original picture by Joe Tyson)

Επειδή όμως όλοι μας χρειαζόμαστε αυτές τις μέρες ένα χαμόγελο, μια σταγόνα ελπίδας και μια πρόταση διεξόδου από το φαύλο κύκλο της βίας και της καταστροφής, αποφασίστηκε το Bazaar να επαναληφθεί για μια μέρα ακόμα, στον φυσικό του χώρο, το Κέντρο Επικοινωνίας των Δρόμων Ζωής, Γαργηττίων 12, στο Γκάζι, το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου από τις 10 το πρωί ως τις 8 το βράδυ. Λεπτομέρειες θα βρείτε στη σελίδα του bazaar.

Εγώ θα σας προσκαλέσω στο αγαπημένο μου – το Bazaar των Δρόμων Ζωής θα γίνει φέτος στις 6 και 7 Δεκεμβρίου σε ένα πολύ όμορφο, όπως μου λένε, τριώροφο του μεσοπολέμου στα Εξάρχεια, στην οδό Μεθώνης 75. Να και η πρόσκληση, με οδηγίες για το πώς να φτάσετε:

Στο Bazaar των Δρόμων Ζωής πήγα πρώτη φορά πριν δύο χρόνια, σχεδόν τυχαία. Με είχε προσκαλέσει η Τίνα, κάπου δέκα λεπτά αφότου με γνώρισε, λέγοντάς μου ότι θα χαρεί πολύ να με δει εκεί. Δεν ξέρω γιατί την πίστεψα, αλλά είχα δίκιο. Παρ’ ότι πήγα μαζεμένη και διστακτική, με δέχτηκαν σαν παλιά φίλη. Σπάνια έχω συναντήσει τόσο ζεστή συμπεριφορά και τόσο άμεση αποδοχή όσο αυτή των ανθρώπων των Δρόμων Ζωής.

Την επόμενη χρονιά ξεσάλωσα. Μέσα στις 2 μέρες της διάρκειάς του πήγα τρεις φορές. Όχι μόνο γιατί δεν άντεχα με τη μια να κουβαλήσω τόσα πράγματα (έχω μια τάση να αγοράζω βιβλία και κρασάκια και μια μέση αρκετών Σεπτεμβρίων) αλλά γιατί ήθελα να ρουφήξω την απίστευτη ατμόσφαιρα. Πιο πολύ από όλα με γοήτευσαν τα παιδιά – πανταχού παρόντα, ζωηρά, κοινωνικά, “σας αρέσει αυτό κυρία; εγώ το έφτιαξα!”. Δεν έχανα ευκαιρία να λέω σε όποιον καθόταν να με ακούσει πόσο θαύμαζα την άνεση και την αυτοπεποίθησή τους! Και να αισθάνομαι ότι κάτι στ’ αλήθεια γίνεται εδώ!

Αυτή νομίζω είναι η διαφορά του Bazaar των Δρόμων Ζωής από τα υπόλοιπα – δεν είναι απλώς ένα μέσο για να ενισχυθεί οικονομικά η οργάνωση, όσο κι αν αυτό είναι ζωτικό για τη λειτουργία της αφού δεν χρηματοδοτείται από αλλού. Είναι η καλύτερη δυνατή παρουσίαση του λόγου για τον οποίο υπάρχει. Όσα επιχειρήματα και να διατυπώσει κανείς, δεν συγκρίνονται με την παρουσία και τη συμπεριφορά τόσο των παιδιών και των οικογενειών τους όσο και των εθελοντών.

Δεν θα πω άλλα για την ατμόσφαιρα, αυτό είναι κάτι που το ζεις. Θα προσθέσω μονάχα ότι εκτός από τα καθιερωμένα χειροτεχνήματα, κρασιά, βιβλία, λιχουδιές (αν πάτε αρκετά νωρίς για να τις προλάβετε, γιατί ξεπουλάνε αμέσως όσες και να είναι…) και το Σαββατιάτικο πάρτι των παιδιών στις 8.00, φέτος θα υπάρχει και μια έκθεση ζωγραφικής με έργα γνωστών εικαστικών καλλιτεχνών που τα προσφέρουν για την ενίσχυση των σκοπών της οργάνωσης. Λεπτομέρειες θα βρείτε στο σάιτ, στο άρθρο
Τι δουλειά έχει η Τέχνη στο Παζάρι?.

Ελπίζω να ιδωθούμε εκεί.

Το Sitepoint προσφέρει (δωρεάν) σε ηλεκτρονική μορφή το βιβλίο The Art & Science of CSS. Στους συγγραφείς συμπεριλαμβάνονται διασημότητες του χώρου όπως ο Cameron Adams και ο Jonathan Snook. Το βιβλίο χωρίζεται σε κεφάλαια που πραγματεύονται τα βασικά δομικά στοιχεία μιας σελίδας (headings, images, backgrounds, navigation) καθώς και κάποιες εφαρμογές που χρησιμεύουν στο styling στοιχείων όπως φόρμες, rounded corners και πίνακες. Από μια ματιά που του έριξα δείχνει να απευθύνεται σε σχετικά αρχάριους – μόνο προαπαιτούμενο η γνώση HTML. Φαίνεται πάντως αρκετά ενδιαφέρον στον τρόπο προσέγγισης του θέματος και έχει πολλά παραδείγματα.

Οδηγίες για να το κατεβάσετε θα βρείτε εδώ: http://twitaway.aws.sitepoint.com/ . Σας ζητούν απλώς να ακολουθήσετε το @sitepointdotcom για δυο εβδομάδες στο Twitter – ή να γραφτείτε σε κάποιο από τα δωρεάν newsletter τους. Η προσφορά ισχύει για 12 ακόμα μέρες.

Καλό διάβασμα!