Learn to build a better Web with Opera

Μπορεί εγώ να μην κατάφερα να συνεχίσω τα άρθρα CSS,  αλλά στην κοινότητα των developers του Opera ετοιμάσανε ολόκληρη σειρά μαθημάτων σχετικών με τα Web Standards: The Web Standards Curriculum

Από μια σύντομη ματιά που πρόλαβα να ρίξω, τα 21 μέχρι στιγμής άρθρα δεν ασχολούνται μόνο με μεθοδολογία, αλλά τεκμηριώνουν ιστορικά τον λόγο ύπαρξης (και υποστήριξης) των standards. Αν λοιπόν χρειάζεστε πυρομαχικά για να πείσετε τους επίδοξους πελάτες σας για ποιο λόγο δεν πρέπει το σάιτ τους να βασίζεται στο word αρχείο που μετατρέψανε αυτόματα σε html, εδώ θα βρείτε ένα σωρό επιχειρήματα. Θα βρείτε επίσης παρουσίαση βασικών θεμάτων που απευθύνεται σε αρχάριους περισσότερο, αλλά πολλές φορές είναι χρήσιμα και σε όσους απέκτησαν τις γνώσεις τους λιγότερο μεθοδικά. Παράδειγμα: Άρθρο 14: Choosing the right doctype for your HTML documents Υπάρχουν φυσικά και οι σχετικές παραπομπές για όσους θέλουν να εμβαθύνουν περισσότερο.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι η δομή και η λογική αυτής της σειράς – ή για να κλέψω από την εισαγωγή του πρώτου άρθρου:

Where shall I begin, please your Majesty?

Begin at the beginning, the King said gravely, and go on till you come to the end: then stop.

Alice’s Adventures in Wonderland; Lewis Caroll

Περιμένω τη συνέχεια.

Η πληροφορία via Juicy Studio

Η σημασία της προσβασιμότητας (accessibility) σε ένα website

Ένα σχόλιο του myleftwing σχετικό με το άνοιγμα εξωτερικού συνδέσμου σε νέο παράθυρο μου δίνει την αφορμή να σκεφτώ πόσο λίγο συζητιέται το θέμα της προσβασιμότητας στο ελληνικό web. ((*)

Ένα σάιτ είναι προσβάσιμο (accessible) όταν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά όλοι οι εν δυνάμει επισκέπτες του. Αυτό συμπεριλαμβάνει τυφλούς ή άτομα μειωμένης όρασης, ανθρώπους με νοητικές δυσκολίες, ανθρώπους με «μηχανικά» προβλήματα (π.χ. αυτούς που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ποντίκι λόγω συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα), επιληπτικούς και γενικά περίπου το 40% (σύμφωνα με στατιστικές που έγιναν με βάση τους Αμερικανούς) των χρηστών του web. Κάποιοι από αυτούς βασίζονται σε βοηθητική τεχνολογία (π.χ. screen reader που τους διαβάζει το περιεχόμενο της σελίδας) – άλλοι πάλι χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους όπως το πληκτρολόγιο αντί του ποντικιού. Στόχος του σχεδιαστή λοιπόν είναι να διευκολύνει όσο γίνεται αυτή την προσπάθεια.Δεν θα ασχοληθώ εδώ με τις μεθόδους που το πετυχαίνουν αυτό – ας πω μόνο συνοπτικά ότι ένα καλό ξεκίνημα είναι να γράφει κανείς σημασιολογικά σωστό κώδικα και όσο γίνεται πιο κατανοητό κείμενο. Στο τέλος αυτού του ποστ θα παραπέμψω στους ειδικούς που φωτίζουν περισσότερο και καλύτερα το θέμα. Έχω να προτείνω όμως μια άσκηση για να δείτε και μόνοι σας μερικά από τα εμπόδια που συναντούν καθημερινά κάποιοι άνθρωποι κατά την περιήγησή τους σε άσχημα σχεδιασμένες σελίδες.
Συνέχεια

IE8, web standards και η δύναμη της φωνής των web professionals

Όταν πριν από κανένα μήνα περίπου η Microsoft ανακοίνωσε την απόφασή της να χρειάζεται ειδική meta tag ώστε να ενεργοποιείται η καινούργια rendering engine του Internet Expolorer 8 η οποία είναι σύμφωνη με τα web standards έγινε σάλος στην κοινότητα των web developer. Πέρα από την απορία για το ανάποδο του σκεπτικού, δηλαδή της λογικής να είμαστε συμβατοί με το παρελθόν παρά με το μέλλον, χάλασαν και οι καλές αρχικές εντυπώσεις όταν ο ΙΕ8 πέρασε το Acid 2 Test, όταν όλοι ανακουφιστήκαμε που επιτέλους αργά ή γρήγορα θα γλυτώναμε από τα hack για να μας υπακούει ο Explorer.

Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται μάλλον κινέζικα. Για μένα πάντως το ζουμί της υπόθεσης βρίσκεται αλλού, σε κάποιο θέμα πιο γενικού ενδιαφέροντος. Επί ένα μήνα web developer από όλον τον κόσμο (ναι, και από την Ελλάδα) επιχειρηματολογούσαν υπέρ ή κατά της απόφασης της Microsoft. Γράψανε στα blog τους, στα επαγγελματικά fora και στα περιοδικά. Σήμερα μαθαίνω ότι η Microsoft αναθεώρησε. Ψύχραιμες φωνές που φτάσανε σε ψύχραιμα αυτιά και ζυγίστηκαν. Ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Για χρόνια η γκρίνια και η μουρμούρα για την εταιρία που κάνει του κεφαλιού της και τον browser που δείχνει άλλα αντι άλλων περνούσαν στο ντούκου. Και τώρα επαγγελματίες developers ρίχνουν στο τραπέζι την πρόταση να συμβάλουν στην εξέλιξη με συγκεκριμένες προτάσεις προς την ομάδα του ΙΕ για να διορθωθούν κι άλλα στοιχεία. Ίσως η χρονική συγκυρία ήταν τέτοια, ίσως η πίεση του ανταγωνισμού να ανάγκασε την Microsoft να αλλάξει τακτική. Αυτό που με εντυπωσίασε θετικά όμως ήταν αυτός ο εκπληκτικός διάλογος που έφερε καρπούς και που δεν είναι κανενας έτοιμος να τον παρατήσει για να ακολουθήσει το πιο νέο trend…

Άντε και στα δικά μας στην Ελλάδα.

Update: Τρίβουν τα μάτια τους οι απανταχού developers (τα σχόλια για το αν είναι πρωταπριλιά δίνουν και παίρνουν) – ακόμα και αυτοί που είχαν επιχειρηματολογήσει για την αντίθετη άποψη – αλλά δεν ξεχνούν να επικροτήσουν.

Και η πλάκα συνεχίζεται! Microsoft obeys me.

Now, Mr Gates; look into my eyes. You are feeling sleepy. Paypal £1billion to Bruce Lawson…

Web standards – μια εισαγωγή

Web standards είναι ένας γενικός όρος για τα επίσημα πρότυπα και άλλες τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζουν και περιγράφουν τα χαρακτηριστικό του World Wide Web – λέει η Wikipedia. Για παράδειγμα, η τεχνική που χρησιμοποιείται για τη δόμηση του περιεχομένου είναι η γλώσσα (X)HTML, αυτή που χρησιμοποιείται για τη μορφοποίησή του (χρώμα, γραμματοσειρές, περιθώρια κ.λπ.) είναι το CSS και αυτή που προσδιορίζει τη συμπεριφορά του (π.χ. αλλαγή της μορφής, άνοιγμα καινούριου παράθυρου κ.λπ) είναι η Javascript (ή ECMA όπως ονομάζεται η πρότυπη εκδοχή της).

Ο διαχωρισμός περιεχομένου από τη μορφοποίηση είναι κάτι με το οποίο είναι εξοικειωμένοι οι blogger – γράφουν το περιεχόμενο και αλλάζοντας το template (δηλαδή στην πράξη το CSS της σελίδας τους) μπορούν να αλλάξουν το ντεκόρ χωρίς να επηρεάσουν το «κυρίως πιάτο». Γιατί όμως να τους ενδιαφέρει αυτή η λειτουργία να ακολουθεί κάποια στάνταρντ; Ας υποθέσουμε ότι πηγαίνετε να ψωνίσετε μια ηλεκτρική συσκευή και διαπιστώνετε ότι ξαφνικά κάποιες εταιρίες αποφάσισαν να αλλάξουν το σχήμα της πρίζας έτσι ώστε το αρσενικό της να μη μπαίνει στο θηλυκό του φις στον τοίχο σας – κι όχι μόνο αυτό αλλά η καθε εταιρία έχει δώσει και το δικό της σχήμα, έτσι, για να ταιριάζει με το λογότυπό της βρε αδερφέ… Και τώρα τι; Λύσεις-μπαλώματα θα βρεθούν σίγουρα – ίσως ένα πρόσθετο που θα προσαρμόζει το κάθε φις στην αντίστοιχη υποδοχή, αλλά τι μπελάς αδελφέ μου! Θα πρέπει να το έχετε στο μυαλό σας κάθε φορά που θα αγοράζετε μια συσκευή, αφήστε δε που μπορεί να επηρεάζει και την απόδοση. Λοιπόν, η κατασκευή των ιστοσελίδων με αυτή τη λογική λειτουργούσε και γι αυτό κρίθηκε αναγκαία η εφαρμογή των standards. Όχι βέβαια ότι ξαφνικά λύθηκαν όλα αυτά τα προβλήματα, ίσα ίσα που οι πονοκέφαλοι αυξήθηκαν. Οι browser κάνουν συνήθως του κεφαλιού τους, τίποτα δεν δείχνει ίδιο σε όλους, νέα «μπαλώματα» εμφανίζονται κάνοντας τη ζωή μας περίπλοκη. Γιατί λοιπόν διαλέγω αυτή την περιπλοκή αντί την άλλη; Επειδή έχει μια λογική, επειδή βοηθάει τον χρήστη (έστω και αν ζαλίζει τον κατασκευαστή), επειδή πιστεύω ότι είναι το μέλλον – και σ’ αυτήν την περίπτωση οι browser θα προσαρμοστούν σιγά σιγά και τέλος επειδή μέσα σε όλες τις σπαζοκεφαλιές της έχει ενδιαφέρον. Σε όλους όσους ισχυρίζονται ότι οι σελίδες που είναι σχεδιασμένες σύμφωνα με τα web standards είναι απλοϊκές «τετράγωνες» και δύσκαμπτες, έχω να αντιτάξω τον κύριο Stu Nicholls και το CSS Playground του. Μη ντρέπεστε, κάντε του μια επίσκεψη και δείτε όλα τα alternative styles που προτείνει για την ίδια σελίδα. Την προτίμησή μου την βλέπετε ακριβώς κάτω.

cssplayground.jpg

Για μια πιο new age προσέγγιση, μπορείτε επίσης να πάτε στο CSS zen garden, όπου μπορείτε να βρείτε πιο πειστικά επιχειρήματα από τα δικά μου για το θέμα.

Περισσότερα στα επόμενα…

Blog στο WordPress.com.